.: Techniek :.

Seika Tanden, Hara

Het zwaartepunt is het punt waarrond alles zich evenwichtig ordent. Voor een mens die onbeweeglijk en volledig ontspannen rechtop staat in een normale houding, bevindt het zwaartepunt zich iets onder de navel. Telkens men een beweging uitvoert, verplaatst het zwaartepunt zich met het lichaam. Indien de beweging goed uitgevoerd is blijft het evenwicht stabiel. Met stabiel evenwicht bedoelt men dat de persoon in kwestie zich snel en gemakkelijk kan verplaatsen. In Aikido wordt, of men nu een techniek uitvoert of ondergaat, het evenwicht steeds opnieuw op de proef gesteld door de partner. Men moet nochtans trachten het zwaartepunt steeds daar te houden waar men, rekening houdend met de lichaamsbouw, een optimaal evenwicht verkrijgt. Dit moet gebeuren door een zo correct en natuurlijk mogelijke houding aan te nemen. Dit punt waarrond alles zich ordent en dat zich iets onder de navel bevindt, wordt door Meester Kisshomaru Ueshiba "SEIKA TANDEN" genoemd. Voor hem is de Seika Tanden veel meer dan enkel het zwaartepunt = het is het punt waar alle krachten en alle energieëin overeenstemming zijn. In de Japanse taal wordt het deel van het lichaam dat de Seika Tanden omringt de HARA genoemd. Is de Seika Tanden relatief goed gesitueerd, het begrip Hara is veel moeilijker te vatten.

Karlfried Grá Durckheim, auteur van een opmerkelijk werk over dit onderwerp, definieert o.a. de Hara als: ... het vitale midden van de mens; de onontbeerlijke spil waarrond alles moet draaien. Voor hem betekend Hara hebben: komen tot een stevige verwerving van een bewustzijnstoestand waardoor het verworven meesterschap in een techniek beschikbaar is op het kritieke ogenblik, en dit op een natuurlijke en niet pathetische wijze. De vertaling van het woord "HARA" is: buik. Maar voor een Japanner heeft dit woord niet dezelfde betekenis als voor een westerling. Voor de tweede is het een van de delen van het lichaam, zetel van de gastronomische zorgen. Voor de eerste is het "het centrum van de werkelijke kennis, het omhulsel van het essentië bewustzijn?. Het schijnt dat de westerlingen zich gedurende zekere periode van hun geschiedenis bewust waren van het belang van de buik. Men vindt in een aantal artistieke werken van de Egyptenaren, Grieken en vroegere christenen een zekere uitstraling vanuit het midden ofwel de benadrukking van dit midden door een verdikking van waaruit gebogen lijnen en spiralen vertrekken. Anderzijds is het ook zo dat onder invloed van onze joods- christelijke cultuur alles taboe was wat met het midden te maken had. De buik, meer bepaald de onderbuik, was de zetel van de lage instincten. En de persoonlijkheid van de mens begon slechts boven het middenrif. De taal is het voertuig van de gedachte en indien de Japanner nog weet heeft van het belang van de Hara dan is dat misschien wel dankzij de taal en het geschrift

Inderdaad, het symbool dat dit begrip voorstelt verandert niet, welke ook de uitdrukking is waarin dit begrip gebruikt wordt.

Zeker is wel de rol van de religies en de gedachten stroming in Japan die sterk de nadruk leggen op de natuur en op dat deeltje goddelijkheid dat sluimert in iedere mens en dat men kan trachten op te wekken en te laten ontluiken door de beoefening van een "weg" (do).